به نام اوست که می ماند

با دستانی لرزان و دلی امیدوار به خواسته ی عزیزی آمده ام تا بنویسم .

می خواهم بمانم تا جایی که بتوانم

میخواهم دیروز را به امروز و امروز را به فردا بچسبانم

میخواهم دلتنگی ها یم را بیرون بریزم و از پشت پنجره ی آبی زندگی به دنیای وصال نگاه کنم

ولی این بار نگاهم معنای بیشتری دارد

دوستان با تشکر و قدردانی فراوان از این که در این مدت تنهایم نگذاشتید و بارها

زدید از شما می خواهم که همچنان شادم کنید و با حضور سبزتان مرا بیشتر از این دلگرم کنید

((دوستون دارم))منتظر حضور سبزتان هستم)

(

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ٧:٢٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥


منو ببخش

 منو ببخش عزیز من اگه می گم باهام بمون دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش با پول اون نخ خریدم زخم دلم رو بستمش همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم بین من و تو فاصله است یک در سرد آهنی من که کلیدی ندارم تو واسه چی در می زنی این در سرد لعنتی شاید که نخواد وا بشه قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم من واسه تو خیلی کم

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ٧:۱٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥


باور

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ٧:۱٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥


مترسك

خيلي ها مترسك رو دوست ندارند

چون پرنده ها رو مي ترسونه

 ولي من دوسش دارم چون تنهايي رو درك مي كنه

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ٧:۱۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥


كاش

اي كاش گل بودي و من از باغها ميچيدمت

يا كه طلوعي بودي و از پنجره ميديدمت

                   اي كاش چشمانت ضريحي داشت چون رنگين كمان

                   هر وقت باران مي گرفت از دور مي بوسيدمت

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ٧:٠٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥


خلوتي مي خواهم

خلوتي مي خواهم

               قلمي از گل ياس

                               دفتري جنس بلور

                                                 بنويسم از عشق

                                                                  بسرايم از نور

روي خط هاي نسيم

                      دو قدم راه روم

                                    بکشم شکل تورا

                                             و به دستت انگور

يادم افتاد شبي

            رفته بوديم ته باغ

                            تو به من مي گفتي

                          بنويس چشم شيطان شده کور

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ٦:٥٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥


 

 بارون از خط نگاهم می چکه رو پلک جاده

توی امتداد این خط منم اون کولی ساده

چه خوبه توشهرکاشکی حرف اما روشناختن

گم شدن توشهرتاریک صبح فردا روشناختن

توی روشنی فردا لحظه حضور رو دید ن

تو ترانه نگاهت ا ون معما رو شناختن

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ٦:٥٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥


باز تنها باز تنها می سرایم

باز تنها باز تنها می سرایم شعر غم را                                                              باز هم اندیشه های زشت و زیبا
کاش خوبی ها بماند،کاش خوبی ها بماند
باز تنها باز تنها می سرایم شعر غم را
این ترانه از کجا آمد نمی دانم ولی
آن شب که تنهایی به بالینم بیامد با خودش یک کوله بار از حسرت و اندوه داشت           
گفتم آخر این همه اندوه و غم از آن کیست
گفت:سوغاتی می برم این را به جایی،به دیاری دوردست
آنجا که عاشق زنده است
باز گفتم به کجا
گفت:آنجا که عاقل مرده است
ناگهان بادی وزید و صبح آمد،سکوت سرد تنهایی دور شد
دیدگانم باز شد.باخودم تکرار می کردم
آنجا که عاشق زنده است،آنجا که عاقل مرده است

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ٦:٤۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥


سودا

ما را سر سوداي كسي ديگر نيست

 در عشق تو پرواي كسي ديگر نيست

جز تو دگري جاي نگيرد در دل

دل جاي تو شد جاي كس ديگر نيست

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ٦:٤٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥


سالها از غم هجران گفتم

سالها از غم هجران گفتم

هر شبي با غم هجران خفتم

دل من از غم هجران مي سوخت 

سينه ام از غم دوران مي سوخت

نيمه شب داد و فغان سر دادم

شرح اين سوختنم را همه يكسر دادم

اي خدا سوخت دلم سوخت دلم

رسم اي عشق نياموخت اين دلم

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ٦:٤۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳٠ بهمن ،۱۳۸٥


ميترسم بگم....

مي ترسم برف تمام شود و شاپرکها نيايند - مي ترسم بهار بدون پروانه و پرستو بيايد.مي ترسم يادم برود کتاب شعرم را از زير باران بردارم.مي ترسم نخستين شکوفه ها غافلگيرم کند و نسيم زيبايي که از شمال مي وزد مرا از تو غافل کند...........نمي خواهم بي تو ياسها را ببويم..........مي ترسم برف تمام شود و هيچکس قلبم مرا براي تو معنا نکند.
مي ترسم برف تمام شود و حرف من نيمه تمام بماند و کلمه هايم يخ بزنند و هرگز نتوانم بگويم دوستت دارم                 

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ۱:۱٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٥


دوستت دارم

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ۱:۱٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٥


 

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ۱:۱۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٥


میمیرم

در نگاه عاشقت عشقتو خوندم
مهربون بودی که من یار تو بودم
من شدم همسفرت ای یار عاشق
کاشکی که عشق منو بدونی لایق
ای یار ای عشق بی تو میمیرم
بی تو از این دنیا دلگیرم
ای یار ای عشق بی تو میمیرم
بی تو از این دنیا دلگیرم

تو رفیق نیمه راه هرگز نبودی
تو که از دوست داشتنم غافل نبودی
چراغ عشق تو نمیشه خاموش
مگه تو و خوبیات میشه فراموش
ای یار ای عشق بی تو میمیرم
بی تو از این دنیا دلگیرم
ای یار ای عشق بی تو میمیرم
بی تو از این دنیا دلگیرم

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ۱٢:٥٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٥


زندگی زيبا

زندگی زیباست*** اما بدون غم

مرگ زیباست*** اما بدون گناه

دوستی زیباست*** اما بدون کلک

عشق زیباست*** اما بدون دروغ

دنیا زیباست***اما بدون درگیری

گل زیباست***اما بدون ریشه نه

سکوت زیباست***اما بدون یار نه

شیشه زیباست***اما بدون تیرگی

برف زیباست***اما بدون رهگزر

خانواده زیباست***اما بدون دوری

ما هم زیباییم ***اما بدون ماسک

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ۱٢:٥٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٥


 

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٥


نسیم بهاری

باز کن پنجره را

باز کن پنجره را   که

 

 

                            نسیم بهاری

                                                                    عطر اقاقی

        شبنم سحرگاهی

                                              تو را می خوانند

                                                                                         باز کن پنجره را

     تو اگر باز کنی پنجره را

                                      من به تو نشان خواهم داد

                                                                           که چگونه شکوفه ها می خندند

     و چگونه گل سرخ بر سر کوه رویید                                

                                                               تو اگر باز کنی پنجره را

                                                                                             من بهار را به تو خواهم داد 

     

   من تو را تا تنهایی ، 

 

                                تا انتهای خوشبختی خواهم برد

                                                                                   باز کن پنجره را        

                                                                                               بهار تو را می خواند 

  

 

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ۱٢:۱٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۱ دی ،۱۳۸٥


بهار ديگري

مي گويند بهار ديگري در راه است  

اما 

براي زمستانهايي كه گذشت غمي

زمان سپري شد ، تيك تيك ساعت با ضربه زدن به تاك تاك آن ، تك تك ثانيه ها را به هدر دادند و اينك در آستانه عبور سال ديگر نشسته ام ، نمي گويم پايان ، چون پايان خيلي به دلهره تر است . اضطراب سال آينده ، حسرت روزهايي كه سپري شده اند و هزاران حس تباه شده  دما دم عيد به ذهن آدم خطور مي كند ، 

 

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۱ دی ،۱۳۸٥


روزگار

اي دل من – گرچه در اين روزگار

جامه رنگين نمي پوشي به كام

باده ي رنگين نمي بيني به جام

جامه ات از آن كه مي بايد – تهي است !

اي دريغ از تو اگر چون گل نرفتي با نسيم

اي دريغ ازمن اگر مستم نسازد آفتاب

اي دريغ از ما اگر كامي نگيريم از بهار

گر نكوبي شيشه غم را به سنگ

هفت رنگش مي شود هفتاد رنگ !

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٠ دی ،۱۳۸٥


در نبود تو

رنگ  

سياه تنهايي

     

   مشكي ، غربت

 

دست هايت تمام هستي من بود

 

و مدادت تمام زندگي ام

 

 و قتي مي خنديدي ، زندگي به من چشمك مي زد

 

وقتي كه بودي ، بودم

سياه ، ابر

         

                   سفيد ، برف

 

آسمان ابري ست

 

 گهگاهي عابران خسته از جلوي در خانه عبور مي كنند

 

       خاطرات ، تنها خاطرات .

   بوي اقاقي و اطلسي .

                                     من و تو .

 

تويي كه همواره با من بودي ولي ديگر نيستي !

 

همه پنجره ها را بستند

 

همه اميد ها را كور كردند .

 

و من تنها ماندم

 

هيچ وقت عبورت را از ياد نخواهم برد

 

هرگاه كه از جايگه هميشه سبزت عبور مي كنم

 

تو را مي بينم كه به زندگي مي خندي

 

آري

 

آسمان ابري ست

 

ابر سياه است

 

ولي باران هم  ديگر سياه است

 

               تو چه رنگي هستي ؟

 

                                           هرگز نفهميدم

 

 

 

 

 

  
نویسنده : mehdi ; ساعت ۱۱:٥۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٠ دی ،۱۳۸٥